خانه / انتخابات 98 و صلح / بن‌بست کابل، شکست واشنگتن

بن‌بست کابل، شکست واشنگتن

 دولت‌های موازی در کابل در حالی همچنان به حیات خود ادامه می‌‌دهند که در امریکا تردیدها درباره چشم‌انداز صلح واشنگتن با طالبان رو به افزایش است. تحلیل‌گران امریکایی و منتقدان رویکرد دولت ترامپ در قبال وضعیت افغانستان معتقد اند که فروکاست بحران پیچیده افغانستان که ریشه در ۴۰ سال بی‌ثباتی و جنگ دارد به یک ابزار ساده سیاسی برای پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری، منافع کلیدی و اولویت‌های استراتژیک ایالات متحده را عمیقا به خطر می‌اندازد.

با این‌همه تصور می‌شود که با طولانی‌ترشدن بن‌بست سیاسی در کابل، تقلای تیم ترامپ برای نجات توافق صلح با طالبان نیز در مقیاسی چندین برابر، تشدید شده‌است. سفر روز دوشنبه مایک پومپئو؛ وزیر امور خارجه امریکا به کابل به هدف حل بحران سیاسی ناشی از انتخابات ریاست جمهوری، بخشی از همین تلاش‌ محسوب می‌شود.

به نظر می‌رسد که ترامپ و تیم سیاسی او در واشنگتن، بیش از همه نگران فروپاشی زودهنگام توافق صلح با طالبان هستند که به دنبال ماه‌ها گفتگوی نفسگیر میان مذاکره‌کنندگان ارشد امریکایی و طالبان به دست آمده‌است. بقای این توافق دست‌کم تا مشخص‌شدن نتایج انتخابات ریاست جمهوری امریکا برای دونالد ترامپ، اهمیت حیاتی دارد. او می‌تواند با استناد به این توافق و خروج هزاران نظامی امریکایی به خانه به مثابه بخشی از پیامدهای پایان‌دادن به جنگ طولانی و پرهزینه افغانستان، روی رأی صدها هزار امریکایی مخالف حضور نظامی امریکا در افغانستان، تأثیر بگذارد و آن‌ها را به حمایت از خود برانگیزد.

این میل به اندازه‌ای پررنگ است که شماری از منتقدان حتی معتقد اند که هدف اصلی ترامپ از توافق صلح با طالبان، استفاده از این دستاورد به مثابه یک برگ برنده ارزشمند و قابل توجه در انتخابات ریاست جمهوری است و پس از آن، حتی امکان دارد که امریکا خود مفاد آن را نقض کند و همانند کاری که ترامپ با توافق هسته‌ای با ایران کرد، اجازه دسترسی طالبان به امتیازهای ناشی از این توافق را ندهد.

آینده به هر صورتی که رقم بخورد، واقعیت کنونی این است که در پی شکست مأموریت پومپئو برای ایجاد سازش میان دو رهبر مدعی ریاست جمهوری در کابل و تشکیل یک دولت فراگیر و ائتلافی، خطر فروپاشی توافق صلح امریکا و طالبان هم چندین برابر افزایش یافته‌است؛ رویدادی که اگر پیش از انتخابات امریکا بیافتد، نه تنها همه نقشه‌های ترامپ برای استفاده ابزاری از بازخوردهای سیاسی توافق با طالبان و تأثیر آن روی افکار جمعی رأی‌هندگان امریکایی را نقش بر آب خواهد کرد؛ بلکه در نتیجه‌ای وارونه، وضعیت را به زیان او تغییر خواهد داد؛ زیرا بیم آن وجود دارد که طالبان اگر نسبت به توانایی واشنگتن برای عملیاتی‌کردن مفاد توافق‌نامه صلح، تردید کنند، ممکن است به موج جدیدی از خشونت و جنگ، متوسل شوند و بی‌ثباتی‌های مرگبار کنونی در افغانستان در ابعادی چندین‌برابر افزایش و گسترش پیدا کند.

پومپئو پس از آن‌که نتوانست جنگ قدرت رهبران دولت‌های موازی در کابل را مهار کند و آنانان را به سازش برای تشکیل دولت ائتلافی وادار سازد، در بیانیه‌ای تند تهدید کرد که امریکا یک میلیارد دالر از کمک‌هایش به افغانستان را قطع می‌کند؛ موضعی که ظاهرا برای وادار کردن اشرف‌غنی به عقب‌نشینی کافی نبوده؛ زیرا او تصریح کرده که این امر، تأثیری بر وضعیت نخواهد داشت و او برای یک وضعیت حاد اقتصادی، سیاست‌های ریاضتی را از قبل پیش‌بینی کرده‌است.

وزیر امور خارجه همچنین بعد از ترک کابل، راهی دوحه شد تا در یک پایگاه نظامی نیروهای امریکایی از ملا برادر میزبانی کند؛ گفتگویی که هدف از آن، اطمینان‌دادن به نماینده ارشد طالبان درباره دورنمای توافق صلح و تلاش برای جلوگیری از فروپاشی این توافق بوده‌است.

با این‌همه، هیچ‌کس تردید ندارد که بن‌بست در کابل، موجب شکست واشنگتن شده‌است؛ نه تنها شکست در عملیاتی‌کردن شعارهای آرمان‌گرایانه ایالات متحده پس از سقوط رژیم طالبان درباره استقرار یک نظام مردم‌سالار و دولت‌سازی مبتنی بر انگاره‌های مدرن؛ بلکه بدتر از آن، خطر شکست توافق صلح با طالبان و پیامدهای ویرانگر و زیانبار آن برای موقعیت دونالد ترامپ در عرصه سیاست داخلی امریکا.

منبع: سایت خبری افق

#انتهای_پیام

درباره admin

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *